| |
Altijd
Altijd over een hele tijd.
Al raak je te tel kwijt.
en niemand je dat verwijt.
Uren kruipen en vliegen,
mensen verraden en bedriegen.
Jaren komen en gaan,
maar ook in de zomer kan je in de kou staan.
Klokken slaan en tikken,
mensen zoeken iemand om beschuldigingen op te mikken.
Maar hoever de tijd ook gaat,
is er Iemand die mij niet loslaat,
en voor mij door het vuur gaat.
En geen mens ter wereld,
maakt dat nog kapot. |
| Schrijver: marijke |
Ingestuurd door: marijke
op: 09-12-2008 |
|
|
De Heer van Licht en Leven,
De bron van mijn bestaan,
Heeft mij steeds kracht gegeven
Mijn levensweg te gaan.
Hoe donker ook mijn dagen,
Hoe onzeker ook mijn lot,
Ik zal steeds zonder vragen
Op weg gaan met mijn God.
Hem kan ik steeds vertrouwen,
Mijn Vader die mij kent,
Ik mocht mijn leven bouwen
Op dat ene fundament.
Hij zal de tranen drogen,
Die ik nu soms schrei.
Ik zal Hem volgen mogen.
Hij is er altijd voor mij.
De Heer van Licht en Leven,
De bron van mijn bestaan,
Zal mij nu krachten geven
Deze zware weg te gaan.
Waarheen die weg straks leidt,
Naar bergen of naar dalen,
Ten leven of naar d' eeuwigheid,
Dat zal God bepalen.
Want ik blijf rotsvast geloven,
Dat God mijn Leidsman is
Ik zal Hem altijd loven
Ook nu het duister is.
Dank aan God de Here,
Omdat ik na d'aardse reis,
Bij hem eens mag verkeren,
In Zijn Hemels Paradijs.
De Heer van Licht en Leven
Vertrouw ik te allen tijd.
Hij heeft eens zijn Woord gegeven
Ik blijf Hem toegewijd.
|
| Schrijver: Onbekend |
Ingestuurd door: pieter-jan van der galien
op: 09-10-2008 |
|
|
Vertrouwen,
In eeuwigheid geboren,
In Dank aan God, in zijn Liefde verloren.
Tot in jaren na de doop,
Nog in zijn gemoed, tot Hoop geboren.
Een last gedragen,
Tot eigen kracht ge-eerd,
Maar eertijds verlaten om,
God's weg te gaan.
Zijn Kruis te dragen,
Zijn eer te zoeken.
Is er dan een, die de eer zoekt,
Die ik wil dragen.
Is er een die een goede boodschap zend,
Al hier op de Aarde.
Er zijn er veel die geroepen zijn,
Er zijn er die geluisterd hebben,
En de kracht God's
Die komt in Liefde, en Zachte
Vragen. Die komt in
Geven, en in Verdragen.
Die komt in Zien,
En zien toedoen,
Aan het koninkrijk van Christus.
Een Rijk, dat onvermoed nooit
rijk is geweest,
Dat onvermoed nooit
de toppen heeft beklommen,
Dat onvermoed nooit
de Gouden kronen heeft gedragen,
Maar een ding is zeker,
Zij heeft de dalen vervuld met
lieflijke gebeden,
Zij heeft de snelstromende rivieren gevuld,
Met byzondere Wijn van de bruiloft van het Lam.
Niet een enkele sterveling voor Jezus gekozen,
Heeft gemerkt, dit is aan mij voorbijgegaan,
en is mij niet gegund.
Toch moeten zij altijd dragen,
De last der wereld,
Waarin ze niet altijd slagen,
Of hoog opgelopen eer wegdragen,
Ook niet de mooie gewaden zien,
Maar het mooie gewaad,
Dat dragen ze,
In hun Hart,
Een zuiver fijn levend Hart.
En dat groeit uit na een klein biddend vragen.
|
| Schrijver: Bastiaan |
Ingestuurd door: Bastiaan Oostendorp
op: 13-08-2008 |
|
|
Ik slenter over het strand,
en voel de tranen komen,
de kleine korreltjes zand,
lijken op mijn gedachten,
het zijn er zoveel,ontelbaar veel,
de wind waait door mijn haren,
namen ze mijn gedachten maar mee,
het is zo warrig in mijn hoofd,
het begin en het eind zijn niet te vinden,
ik blijf maar even stil staan,
en staar over het water,
ik weet dat God er altijd is,
maar waarom voelt dat dan niet zo?
ik voel me in de steek gelaten,
alsof ik niet meer besta,
moet ik het dan nu maar zelf uit gaan zoeken,
of is het beproeving op geduld
ik laat me vallen in het zand,
mijn hoofd omhoog ,mijn armen gespreid,
ik huil en roep nog een keer naar God,
waar bent U nou,kom toch terug!
ik heb U nodig ik kan het niet alleen
plots voel ik iets maar ben niet bang,
en hoor een stem zo zacht en warm,
die zegt:
"Ik ben er wel,en Ik ben nooit weggeweest,
maar soms is het nodig om te horen,
of je mij nog nodig bent",
ik kijk nog steeds omhoog,
en door mijn tranen verschijnt een regenboog.
ik voel me weer veilig,
want God is nabij,
ik dacht dat ik het alleen moest doen,
maar God leerde mij een les,
|
| Schrijver: Jinke Doef |
Ingestuurd door: jinke
op: 17-10-2007 |
|
|
Dood, nood, vervolging of honger,
ontbering, onderdrukking, gevaar.
Christus onze pleitbezorger,
brengt de zwaarste storm tot bedaar.
Als we in de Psalmen lezen,
zij die vervolgingen ondergaan.
Kan een storm nooit te groot wezen,
want Zijn redding blijft bestaan.
Om ons hart gerust te stellen,
verteld Hij hoe groot de liefde is.
Zodat wij zullen erkennen,
dat een storm nooit te zwaar is.
Gelovigen ervaren ontbering,
met regelmaat zal elk dit ondergaan.
Maar hoe groot ook de vervolging,
Jezus wil er dicht bij blijven staan.
God laat elke storm gebeuren,
zodat het voor ons ten goede werkt.
Ga er dan niet tegen protesteren,
omdat het je dichter bij God brengt. |
| Schrijver: cobie zondervan |
Ingestuurd door: cobie zondervan
op: 15-06-2007 |
|
|
26 Gedichten gevonden. Dit is gedicht 1 van 5. |
|
