| |
Als midden in de nacht een ster voor mij gaat stralen.
Het helemaal oplicht en helder schijnt.
Niet op tv, niet uit de film, niet in de roddelbladen.
Geen beroemdheid met goud bekleed .
Als midden in de nacht een ster voor mij gaat stralen.
En een wereldoorlog onderbroken word .
Om iets bijzonders met elkaar te vieren .
Als de warmte van een ander mijn hart doorboort.
Als midden in de nacht een ster voor mij gaat stralen.
Een koning is geboren en een nieuw rijk opgericht
En de engelen hoor zingen in harmonieus evenwicht
Klokken horen klinken, galmend door elke diepe vallei.
Als midden in de nacht een ster voor mij gaat stralen
Mensen elkaar gaan zoeken in pais en vree
De wensen je om de oren vliegen, geen een, geen twee
Alles anders voelt dan de rest van het jaar.
Als midden in de nacht een ster voor mij gaat stralen.
De wereld warmer wordt voor een kort ogenblik.
Een Hemelskind, voor mij geboren in een armoedige stal .
Met de wens dat elke nacht, een kerstnacht wezen zal. |
| Schrijver: willem balke |
Ingestuurd door: W.G.Balke
op: 21-12-2007 |
|
|
Geliefden,
Zoals je weet zijn we dicht bij Mijn verjaardag, elk jaar wordt die door jullie gevierd. Gedurende die tijd geven jullie elkaar veel cadeautjes, is er muziek ter ere van Mij en het eten is uitstekend.
Het is fijn te weten dat in ieder geval er mensen zijn die Mijn verjaardag niet vergeten zijn. Vroeger wist iedereen nog de reden van Mijn feest, en waren ze dankbaar voor alles wat Ik voor ze deed. Maar in deze tijd weet bijna niemand dat meer. Families en vrienden komen bij elkaar en hebben een fijne tijd samen.
Ik kan me vorig jaar nog herinneren....
Het was groot feest met mooie gedekte tafels, heerlijke gerechten, fruit, noten en chocolade, gebak en drankjes. Ook de versieringen maakten het extra feestelijk.
Maar weet je, Ik was niet uitgenodigd.
Ik was wel de eregast maar men was vergeten Mij een uitnodiging te sturen.
Het feest was ter ere van Mij, maar Ik was er niet bij. Terwijl Ik er zo graag bij geweest zou zijn.
Om je de waarheid te zeggen, verbaasde het Me niet, want al de vorige jaren vond Ik de deur gesloten. Omdat Ik niet was uitgenodigd, besloot Ik toch stilletje binnen te gaan en in een hoekje naar het feest te kijken. Iedereen was aan het drinken, men vertelde elkaar moppen en ze lachten overal om. Ze hadden het geweldig.
Tot overmaat van ramp, kwam er een dikke man ineen rood pak binnen, hij had een lange witte baard. Hij riep steeds HO HO HO en hij leek dronken.
Hij ging op een stoel zitten en alle kinderen kwamen aangerend alsof het feest voor hem was.
Om middernacht omhelsde iedereen elkaar. Ik stak Mijn armen wijd uit en wachtte tot iemand Mij zou omhelzen...maar niemand dacht eraan.
Toen gingen ze de pakjes uitpakken en Ik keek of er voor Mij een pakje bij was, maar nee!
Hoe zou jij je voelen als je jarig was en iedereen kreeg een cadeautje behalve jij, de jarige?
Toen begreep Ik dat Ik niet welkom was en ging stilletjes weg.
Wat zou Ik het fijn vinden als je de komende kerst Mij mee liet vieren. Dat Ik mee mocht delen in het feit dat Ik 2000 jaar geleden geboren werd, om voor jou te sterven aan het kruis, zodat jij mag leven. Mijn enige wens voor kerst is:
Dat jij dit gelooft met je hele hart.
Ik zal je wat vertellen.......Ik ben zelf een feest aan het voorbereiden, een feest zoals geen mens kan bedenken. Ik ben al bezig met de uitnodigingen te schrijven en er is ook een uitnodiging voor jou bij.
Ik zal je naam schrijven met gouden letters in een groot gastenboek. Alleen diegene die in dat boek staan mogen binnen komen en meefeesten.
Diegene die Mijn uitnodiging niet aannemen, laat ik buiten staan.
Bereid je voor, want als alles klaar is begint het feest. Ik houd van je.
Jezus |
| Schrijver: Onbekend |
Ingestuurd door: Kitty Kalsbeek
op: 10-12-2007 |
|
|
Niet thuis? Inderdaad: wij zijn weg.
Wij zijn op zakenreis, of op vakantie, of boodschappen doen.
Wij zijn meestal zo druk met van alles en nog wat,
dat we nauwelijks thuis zijn.
En als we wel thuis zijn,
zijn we eigenlijk niet echt thuis.
We kijken televisie, we laten ons hoofd op hol jagen
door allerlei dingen die onze aandacht vragen.
Echt "thuis" zijn we zelden.
Geen wonder dat God ons niet bereiken kan!
Het is alsof Hij keer op keer onze stem in de voicemail hoort:
"Op dit moment ben ik niet thuis, spreek uw boodschap in,
ik bel U dan zo spoedig mogelijk terug."
Eigenlijk zouden we elke dag minstens een half uur,
zomaar rustig uit het raam moeten staren,
zonder iets om handen te hebben:
stil worden voor God, je openstellen voor Zijn stem.
Je kunt nu wel klagen over Gods afwezigheid in deze wereld,
maar wie zelf nooit thuiskomt in zijn eigen ziel,
heeft geen recht om op Gods afwezigheid te mopperen.
Wie thuis is in zijn eigen hart, weet:
God bezoekt ons dikwijls.
Niet op een spectaculaire manier,
Niet met ingevingen en hemelse stemmen,
maar in stilte, in de verborgen omgang,
in de intieme ontmoeting, waarvoor Zijn Geest
ruimte maakt in de diepte van ons hart. |
| Schrijver: André Troost |
Ingestuurd door: Kitty Kalsbeek
op: 02-12-2007 |
|
|
Hoewel Hij zelf geen enkel boek geschreven heeft,
zijn er meer boeken over Hem geschreven dan over wie dan ook.
Nooit schreef Hij een lied,
toch heeft Hij de thema's verschaft voor meer liederen dan alle
liederenschrijvers samen kunnen bedenken.
Hij vestigde nooit een hoge school,
toch kunnen alle scholen samen niet zeggen zoveel studenten
gehad te hebben als Hij had en nog heeft.
De gehele beschaafde wereld heeft aanvaard dat Hij de loop der
tijden in tweeën deelde:
De jaren vóór en na Christus.
Hij voedde een menigte met de lunch van een kleine jongen.
Hij was rijk, maar werd arm voor onze zaak.
Hoe arm? Vraag het de wijze mannen.
Hij sliep in een andermans kribbe.
Hij reed op een geleende ezel.
Hij werd begraven in een andermans graf.
Anderen faalden. Hij nooit.
Hij overwon de dood, verrees uit het graf, zoals Hij zei dat Hij zou doen.
Om wat Hij deed zijn wij vrijgekocht met hetgeen Hij gaf:
Zijn bloed! Hij is mijn redder, Zijn naam is: Jezus! |
| Schrijver: Onbekend |
Ingestuurd door: Kitty Kalsbeek
op: 02-12-2007 |
|
|
Het gevoel van geluk
Drukt jou gevoel weg.
Het lichte gevoel,
Wil niet horen van pijn,
En de krassen op je ziel.
De pijn in je lichaam,
Toen je faalde,
en viel.
Kom op, sta op, loop door.
Kom op, Hij helpt je erdoor.
Pak nu Zijn hand,
Hij geeft die liefde
Waar je zo toch naar verlangt.
waar jij toch zo naar verlangt.
Vergeet de pijn,
Die anderen je deden.
Pak Zijn hand,
Laat die haat in het verleden.
Ga mee met Hem
En luister naar Zijn stem.
Ga maar mee,
Het is oké.
Kom op, sta op, loop door.
Kom op, Hij helpt je erdoor.
Pak Zijn hand,
Hij geeft die liefde
Waar jij toch zo naar verlangt.
Waar jij toch zo naar verlangt. |
| Schrijver: Marijke van Loon |
Ingestuurd door: marijke
op: 13-11-2007 |
|
|
34 Gedichten gevonden. Dit is gedicht 1 van 5. |
|
